Een interview met Trix:

Een kort interview met Trix
om te horen wat haar beweegt om de gedichten te schrijven,
waarom zij ze zo vorm geeft
en over haar publicaties.

Trix, wie ben jij als dichter?
Ik ben een soort 'doorgeefluik'.
Er leven veel gevoelens in mij.
Als ik door gebeurtenissen of ervaringen echt geraakt word,
kan het zijn dat er een idee of een dichtregel in me opkomt.
Dat gaat dan buiten mijn wil om:
het komt ergens vandaan, maar is niet af te dwingen.
Ik schrijf die regel op en dan komt de rest van het gedicht ook.
Maar het is dus niet zo dat ik ervoor kan gaan zitten
om uit het niets een gedicht te fabriceren;
het initiatief ligt niet bij mij.

Hoe kom jij dan aan je inspiratie?
Ik vind die voornamelijk in de natuur.
Als ik in het bos of de duinen wandel bijvoorbeeld.
Maar ook in ontmoetingen met anderen,
bij het doen van yoga-oefeningen,
kortom in van alles en nog wat.


duin en bos

Dus als iemand jou deelgenoot maakt van iets,
bijvoorbeeld een huwelijksfeest of zoiets,
dan komt daar bij jou een gedicht over op?
Nee, zo werkt het niet.
Er komt ergens een gedicht vandaan,
maar het is niet op te roepen of af te dwingen,
of te voorspellen dat er iets zal komen.
Een gedicht op aanvraag zal ik dus niet maken.

En waarom die aparte lay-out?
Die geeft een extra dimensie aan het gedicht.
Nadat ik het gedicht ingetikt heb op de laptop,
zoek ik er een lettertype bij
dat bij de inhoud van het gedicht past
en maak een lay-out die de tekst ondersteunt.
Die lay-out moet dus een versterking van het gedicht zijn.
Ook afbeeldingen horen daar soms bij.
Het gedicht komt van elders in me op,
de uitwerking, lay-out en afbeeldingen doe ik zelf.

Hoeveel gedichten maak je per week of per maand?
Dat is dus niet te zeggen,
de gedichten komen of niet.
Je zou kunnen zeggen
dat het afhangt van mijn stemming en inspiratie.
Maar in werkelijkheid moet ik zelf afwachten
wanneer er zich een gedicht aandient
en hoe dat er dan uitziet.

Maar je hebt gedichten in een boekje laten drukken.
Die gedichten heb je toch zelf gemaakt?
Ja, maar zoals ik al zei: de inspiratie kwam van 'buiten'
en ik heb de gedichten vervolgens uitgewerkt.
Ze zijn in de loop van de tijd ontstaan
en ik heb ze bewaard.

En waarom heb je ze laten afdrukken?
Ik hoor bij een religieuze groep die af en toe vieringen voorbereidt.
Voor die groep had ik al verschillende soorten teksten geschreven.
Naar aanleiding van een viering en gebeurtenissen eromheen
realiseerde ik me dat ook anderen er inspiratie in konden vinden.
Voor die groep heb ik er toen een boekje van gemaakt
en dat laten drukken.
Ook een paar andere mensen kregen dat boekje te zien:
"Teksten, geschreven door Trix van der Veen".
Dat boekje is inmiddels uitverkocht.

En dat is het enige wat je hebt gepubliceerd?
Nee, nu had ik de smaak te pakken.
Ook andere mensen bleken in mijn gedichten troost te vinden.
Die wilde ik hen wel bieden,
daarom maakte ik van andere gedichten een tweede boekje:
"Een klein boekje van herstel".
Dat bied ik nu aan iedereen aan ter inspiratie.
En die gedichtenbundel is nog wel te koop.

En, ja, ik doe nog iets,
dat ligt nog wat gevoeliger...
Ik maak ééns per jaar ook gedichten voor bidprentjes.
In de katholieke kerk wordt al heel lang
op 2 november 'Allerzielen' gevierd.
Dan is er een gedachtenis-dienst
om alle overledenen van het afgelopen jaar
op een bijzonder manier te gedenken.
In een aantal parochies door het hele land
worden dan bidprentjes uitgedeeld.
Ik maak gedichten voor sommigen van die bidprentjes.
Een paar van die bidprentjes zijn ook op mijn website te zien.

Hier te bereiken =>   Bidprentjes