Interview met Trix:
Trix, wie ben jij als dichter?Ik ben een soort 'doorgeefluik'. Er leven veel gevoelens in mij. Als ik door gebeurtenissen of ervaringen echt geraakt word, kan het zijn dat er een idee of een dichtregel in me opkomt. Dat gebeurt spontaan, het komt ergens vandaan maar is niet af te dwingen. Ik schrijf die regel op en dan komt de rest van het gedicht ook. Zo ontstaan de meeste gedichten. Soms wil ik zelf een gedicht schrijven voor een bepaalde gelegenheid, maar dat kost me veel meer moeite en het lukt lang niet altijd.
Hoe kom jij aan je onderwerpen?
Ik vind die vaak in de natuur. Als ik in het bos of de duinen wandel bijvoorbeeld. Maar ook in ontmoetingen met anderen, kleine voorvallen in het leven van alledag. Kortom: in van alles en nog wat.
Als iemand jou deelgenoot maakt van iets,
bijvoorbeeld een huwelijksfeest,
komt daar dan bij jou een gedicht over op?
Dat kan, maar hoeft niet. En meestal duurt het even eer ik iets voel binnenkomen. Ergens komt een gedicht vandaan, maar het is niet op te roepen, af te dwingen of te voorspellen dat er iets zal komen.
En waarom die aparte lay-out?
Die geeft een extra dimensie aan het gedicht. Nadat ik het gedicht ingetikt heb op de computer, zoek ik een lettertype dat bij de inhoud van het gedicht past en maak ik een lay-out die de tekst ondersteunt. Die lay-out moet het gedicht dus versterken. Ook afbeeldingen horen daar soms bij. Het gedicht komt van elders in me op; de uitwerking, lay-out en afbeeldingen doe ik zelf.
Hoeveel gedichten maak je per week of per maand?
Dat is niet te zeggen, de gedichten komen of niet. Je zou kunnen zeggen dat het afhangt van mijn stemming en inspiratie, maar in feite is het een soort autonoom proces: soms dient zich ineens een tekst aan. Ik moet dus wel zorgen dat ik altijd pen en papier bij me heb.
Hoe ben je ertoe gekomen om er een boek van te maken?
Ik heb al twee maal een boek gemaakt. De eerste keer was dat voor een specifieke doelgroep. Ik hoorde toen bij een religieuze groep die af en toe vieringen voorbereidt. Voor die groep had ik al verschillende soorten teksten geschreven. Naar aanleiding van een viering en gebeurtenissen eromheen realiseerde ik me dat ook anderen er inspiratie in konden vinden. Daarom heb ik er toen een bundel van gemaakt en die laten drukken. De titel was: 'Teksten, geschreven door Trix van der Veen'. Dat boek is inmiddels uitverkocht.
En de tweede keer?
Ik merkte dat ook anderen mijn gedichten waarderen. En zo maakte ik een tweede boek, waarin weer andere gedichten staan: 'Een klein boekje van herstel'. Die dichtbundel had ook een kleine oplage en is bijna uitverkocht.
En waarom nu dit boek?
In de loop der jaren had ik veel gedichten gemaakt naar aanleiding van het overlijden van iemand: rouwgedichten. Dat was niet in opdracht, maar spontaan. Die teksten gaf ik aan de nabestaanden. Verder maak ik, nu wél in opdracht, teksten voor bidprentjes. Veel van deze gedichten zijn zo algemeen dat ook andere mensen zich erin herkennen. En met de rouwgedichten die ik in de loop der jaren gemaakt heb, kon ik weer een boek vullen, dat werd de derde dichtbundel.
Deze bundel, met de titel 'Lichtgedichten', is nu te koop.
Op deze website vindt u alle nodige informatie.
Zie pagina:
Interview met Trix:
Trix, wie ben jij als dichter?Ik ben een soort 'doorgeefluik'. Er leven veel gevoelens in mij. Als ik door gebeurtenissen of ervaringen echt geraakt word, kan het zijn dat er een idee of een dichtregel in me opkomt. Dat gebeurt spontaan, het komt ergens vandaan maar is niet af te dwingen. Ik schrijf die regel op en dan komt de rest van het gedicht ook. Zo ontstaan de meeste gedichten. Soms wil ik zelf een gedicht schrijven voor een bepaalde gelegenheid, maar dat kost me veel meer moeite en het lukt lang niet altijd.
Hoe kom jij aan je onderwerpen?
Ik vind die vaak in de natuur. Als ik in het bos of de duinen wandel bijvoorbeeld. Maar ook in ontmoetingen met anderen, kleine voorvallen in het leven van alledag. Kortom: in van alles en nog wat.
Als iemand jou deelgenoot maakt van iets,
bijvoorbeeld een huwelijksfeest,
komt daar dan bij jou een gedicht over op?
Dat kan, maar hoeft niet. En meestal duurt het even eer ik iets voel binnenkomen. Ergens komt een gedicht vandaan, maar het is niet op te roepen, af te dwingen of te voorspellen dat er iets zal komen.
En waarom die aparte lay-out?
Die geeft een extra dimensie aan het gedicht. Nadat ik het gedicht ingetikt heb op de computer, zoek ik een lettertype dat bij de inhoud van het gedicht past en maak ik een lay-out die de tekst ondersteunt. Die lay-out moet het gedicht dus versterken. Ook afbeeldingen horen daar soms bij. Het gedicht komt van elders in me op; de uitwerking, lay-out en afbeeldingen doe ik zelf.
Hoeveel gedichten maak je per week of per maand?
Dat is niet te zeggen, de gedichten komen of niet. Je zou kunnen zeggen dat het afhangt van mijn stemming en inspiratie, maar in feite is het een soort autonoom proces: soms dient zich ineens een tekst aan. Ik moet dus wel zorgen dat ik altijd pen en papier bij me heb.
Hoe ben je ertoe gekomen om er een boek van te maken?
Ik heb al twee maal een boek gemaakt. De eerste keer was dat voor een specifieke doelgroep. Ik hoorde toen bij een religieuze groep die af en toe vieringen voorbereidt. Voor die groep had ik al verschillende soorten teksten geschreven. Naar aanleiding van een viering en gebeurtenissen eromheen realiseerde ik me dat ook anderen er inspiratie in konden vinden. Daarom heb ik er toen een bundel van gemaakt en die laten drukken. De titel was: 'Teksten, geschreven door Trix van der Veen'. Dat boek is inmiddels uitverkocht.
En de tweede keer?
Ik merkte dat ook anderen mijn gedichten waarderen. En zo maakte ik een tweede boek, waarin weer andere gedichten stonden: 'Een klein boekje van herstel'. Die dichtbundel had ook een kleine oplage en is bijna uitverkocht.
En waarom nu dit boek?
In de loop der jaren had ik veel gedichten gemaakt naar aanleiding van het overlijden van iemand: rouwgedichten. Dat was niet in opdracht, maar spontaan. Die teksten gaf ik aan de nabestaanden. Verder maak ik, nu wél in opdracht, teksten voor bidprentjes. Veel van deze gedichten zijn zo algemeen dat ook andere mensen zich erin herkennen. En met de rouwgedichten die ik in de loop der jaren gemaakt heb, kon ik weer een boek vullen.
Dat werd de derde dichtbundel. Deze bundel, met de titel 'Lichtgedichten', is nu te koop.
Op deze website vindt u alle nodige informatie.
Zie pagina:
bijvoorbeeld een huwelijksfeest,
komt daar dan bij jou een gedicht over op?
Dat kan, maar hoeft niet. En meestal duurt het even eer ik iets voel binnenkomen. Ergens komt een gedicht vandaan, maar het is niet op te roepen, af te dwingen of te voorspellen dat er iets zal komen.
En waarom die aparte lay-out?
Die geeft een extra dimensie aan het gedicht. Nadat ik het gedicht ingetikt heb op de computer, zoek ik een lettertype dat bij de inhoud van het gedicht past en maak ik een lay-out die de tekst ondersteunt. Die lay-out moet het gedicht dus versterken. Ook afbeeldingen horen daar soms bij. Het gedicht komt van elders in me op; de uitwerking, lay-out en afbeeldingen doe ik zelf.
Hoeveel gedichten maak je per week of per maand?
Dat is niet te zeggen, de gedichten komen of niet. Je zou kunnen zeggen dat het afhangt van mijn stemming en inspiratie, maar in feite is het een soort autonoom proces: soms dient zich ineens een tekst aan. Ik moet dus wel zorgen dat ik altijd pen en papier bij me heb.
Hoe ben je ertoe gekomen om er een boek van te maken?
Ik heb al twee maal een boek gemaakt. De eerste keer was dat voor een specifieke doelgroep. Ik hoorde toen bij een religieuze groep die af en toe vieringen voorbereidt. Voor die groep had ik al verschillende soorten teksten geschreven. Naar aanleiding van een viering en gebeurtenissen eromheen realiseerde ik me dat ook anderen er inspiratie in konden vinden. Daarom heb ik er toen een bundel van gemaakt en die laten drukken. De titel was: 'Teksten, geschreven door Trix van der Veen'. Dat boek is inmiddels uitverkocht.
En de tweede keer?
Ik merkte dat ook anderen mijn gedichten waarderen. En zo maakte ik een tweede boek, waarin weer andere gedichten stonden: 'Een klein boekje van herstel'. Die dichtbundel had ook een kleine oplage en is bijna uitverkocht.
En waarom nu dit boek?
In de loop der jaren had ik veel gedichten gemaakt naar aanleiding van het overlijden van iemand: rouwgedichten. Dat was niet in opdracht, maar spontaan. Die teksten gaf ik aan de nabestaanden. Verder maak ik, nu wél in opdracht, teksten voor bidprentjes. Veel van deze gedichten zijn zo algemeen dat ook andere mensen zich erin herkennen. En met de rouwgedichten die ik in de loop der jaren gemaakt heb, kon ik weer een boek vullen.
Dat werd de derde dichtbundel. Deze bundel, met de titel 'Lichtgedichten', is nu te koop.
Op deze website vindt u alle nodige informatie.
Zie pagina: