|
|
|
-
Trix van der Veen
Ik ben geboren in 1950.
Ik heb een dochter
en twee kleinkinderen.
Ik was jarenlang docent
(Frans en Nederlands)
en schrijf al ruim vijftig jaar gedichten,
de laatste jaren vaak
naar aanleiding van een overlijden.
|
|
|
|
-
Als iemand overleden is
komt er voor de nabestaanden
een – meestal donkere – periode
van rouw en verwerking van het verlies.
Het leven is eindig. En dan?
Is de dood het einde van alles
of komt er daarna nog iets?
Wat, als je na het overlijden
naar een plek van licht en vrede zou gaan?
Dan komt er een nieuw perspectief.
|
|
|
|
-
De gedichten in deze bundel
verwoorden dat perspectief.
Ze zijn bedoeld om troost te geven
aan mensen die een geliefde hebben verloren:
af en toe een straal licht in de donkerte,
troost bij het verwerken
en de hoop
dat er ooit een weerzien is
met degene die ze nu zo missen.
|